Czy warto słodzić miodem? Zobacz jakie ma właściwości zdrowotne!

Czy warto słodzić miodem? Zobacz jakie ma właściwości zdrowotne!

Redakcja

2017-09-06

brak komentarzy

Miód bywa sprawdzonym produktem spożywczym, którego właściwości w sztuce lekarskiej i kosmetyce wykorzystywane okazują się od dość dawna.właściwości  zdrowotne  miodu

Miód w starożytności był używany jako składnik maści. Antyczni Grecy uważali, że miód daje im siłę, zdrowie oraz długowieczność. Kleopatra pielęgnowała swoją urodę, zażywając kąpieli w kozim mleku i miodzie. Miód stosowano jako lek, artykuł do słodzenia oraz wytwarzania napojów alkoholowych. Obecnie w kosmetyce oraz farmakologii powraca się do właściwości miodu pszczelego. W 100 gramach miodu znaleźć da się mniej więcej 304 kalorii. Choć prawdziwy miód ma dużo kalorii, to mimo wszystko bywa słodszy. W praktyce oznacza to, że da się go użyć mniej. Ponadto zawartość kalorii w miodzie nie może nikogo odstraszać od tego pigułek, ze względu na to że bywa on ceniony przede wszystkim za właściwości zdrowotne. trzeba więc mimo wszystko zastąpić cukier miodem. Miód - właściwości organiczny miód  miód  zamiast  cukru  posiada w składzie dużo cukrów redukujących, przede wszystkim fruktozę i glukozę, w mniejszej ilości sacharozę. Dzięki temu właściwości miodu mogą zostać wykorzystane w kuracji cukrzycy. Organizm diabetyków prosto przyswaja fruktozę. trzeba wspomnieć, że właściwości miodu stopują powstawanie próchnicy. Streptococcus mutans, paciorkowiec odpowiedzialny za rozwój próchnicy, bywa zatrzymywany poprzez nadtlenek wodoru znajdujący się w miodzie sprawdzonym. występujące w sprawdzonym miodzie właściwości sprawiają, że szybko i prosto przenika on poprzez skórę, dostarczając jej jednocześnie glukozy i składników energetycznych. Nasze babcie radziły smarować blizny miodem i miały rację. Okazuje się niejako, że dzięki własnym właściwościom miód przyspiesza detoksykacja ran, też wykazuje właściwości uśmierzające ból, przeciwzapalne i odnawiające. naturalnym miodem należy obłożyć szczególnie blizny ropiejące i powstałe na skutek poparzeń. Dzięki temu ropna wydzielina szybciej pozostanie usunięta, a bakterie chorobotwórcze zniszczone. Prawdziwy miód chroni przed powstaniem pęcherzy i blizn pooparzeniowych. Miód - wpływ na organizm Miód a układ oddechowy organiczny miód ma szerokie zastosowanie w zapobieganiu i kuracji problemy układu oddechowego. działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, wykrztuśnie, uodparniająco oraz przeciwalergicznie. Udowodniono, że spożywanie miodu powiększa odporność ludzkiego ustroju i Zdrowotne właściwości miodu chroni układ oddechowy przed rozwojem schorzenia. Prawdziwy miód zaleca się w kuracji kaszlu, chrypki, zapalenia gardła, suchości w gardle, kataru, dreszczy, podwyższonej ciepłoty i zapalenia zatok. Miód a układ trawienny Prawdziwy miód ma właściwości minimalizujące szkodliwe działanie używek, jak na przykład mała czarna, herbata, tytoń i alkohol. działa oczyszczająco na organizm. Miód może być wspomagająco zastosowany w schorzeniu wrzodowej żołądka i dwunastnicy, w zapaleniu i stanach  czy  opłaca  się  jeść  miód

kurczowych jelit, w nieżytach żołądka. S

kraca okres trwania biegunek, łagodzi efekty nerwów, rozbudza trawienie i likwiduje zaparcia. Miód a układ krążenia Miód korzystnie wpływa na różne przypadłości układu krążenia. Glukoza zawarta w miodzie dostarcza sercu niezbędną energię, fruktoza zostaje zmagazynowana w wątrobie i bywa zapasem energetycznym dla ludzkiego ustroju. Spożywanie miodu pozytywnie wpływa na pracę serca. Prawdziwy miód polepsza przepływ krwi i obniża ciśnienie tętnicze. Wykorzystuje się go w kuracji nerwicy naczyniowej serca, schorzenia wieńcowej oraz zespołu płucno-sercowego. Miód a układ moczowy Miód prawdziwy funkcjonuje moczopędnie, dlatego bywa wspomagająco wykorzystywany w chorobach układu moczowego, jak intensywne i przewlekłe etap zapalny nerek, pęcherza moczowego, miedniczek nerkowych, kamica nerkowa oraz kamica pęcherza moczowego. Miód przeciwdziała powstawaniu złogów i maleje obrzęki spowodowane niewydolnością nerek. O tym, że miód posiada właściwości lecznicze wiemy wszyscy. Już w starożytności Egipcjanie stosowali go do leczeniu ran i wkładali faraonom do grobowca. Wielkim zwolennikiem miodu byli również Hipokrates i Salomon. Już wtedy okazują się odkryte zalety odżywcze miodu. poprzez kolejne wakacji aż do dnia współczesnego przeprowadzane okazują się analiz biochemiczne mające zamierzenia wskazanie dobroczynnego wpływu miodu na organizm człowieka. Dzisiaj mamy potwierdzenie naukowe na lecznicze oddziaływanie miodu. Miód składa się w centralnej mierze z cukrów prostych, które wpływają na, że bywa on prosto przyswajalny poprzez organizm. W zawartości miodu znajdują się również takie artykuły jak: kwasy organiczne, mikroelementy, enzymy, glukoza, fruktoza oraz artykuły mineralne, do których zaliczamy- żelazo, fosfor i magnez. W zależności od rodzaju miodu mamy do czynienia dodatkowo z takimi składnikami jak rutyna i inhibina, które odpowiedzialne okazują się alt2 za przeciwbakteryjne właściwości miodu. Do ogólnych walorów zdrowotnych miodu możemy zaliczyć takie jego cechy jak: wpływ na rozwijanie się umysłowy i psychiczny, zwiększenie odporności na choroby, szybki wzrost ciała u niewielkich pociech, lepszą regenerację człowieczego ustroju po obfitym dniu obowiązków. działa on dodatkowo dodatnio na przewód pokarmowy, oddechowy, krwionośny i bywa świetnym środkiem odżywczym dla serca. W zależności od rodzaju miodu trzeba wytypować dokładniej, jakie wykazuje on  oddziaływanie. A zatem: Miód gryczany- posiada w swoim zawartości wspomnianą powyżej rutynę, która wzmacnia i oczyszcza ; oraz przyspiesza gojenie się ran zewnętrznych i wewnętrznych.  Stąd taki rodzaj miodu polecany bywa dla ludzi narażonych na choroby układu krwionośnego, np. miażdżycę czy nadciśnienie. Zaleca się jego spożywanie przy złamaniach. Ze względu na dużą zawartość magnezu polecany bywa również w stanach wyczerpania nerwowego, pomocny bywa dodatkowo w zapaleniu opłucnej, leczeniu jaskry, zapaleniu nerek, nieżycie nosogardła. posiada w składzie dużo biopierwiastków, co wpływa na poprawę pamięci. Miód akacjowy- ma oddziaływanie przeciwbakteryjne i diuretyczne. taki rodzaj miodu posiada dużą porcję fruktozy, izoflawony i glikozydy, które przyspieszają regenerację błon śluzowych żołądka, poprzez co wpływają na organizm w przypadku trudności trawiennych, schorzeniach nerek i

przewodu moczowego. Spożywanie tego rodzaju miodu zaleca się osobom cierpiącym na choroby wrzodowe żołądka

i dwunastnicy oraz diabetykom. Miód lipowy- charakterystyczne dla tego rodzaju miodu bywa jego oddziaływanie aseptyczne i uspokajające. okazuje się w szczególności skuteczny w leczeniu zachorowania, grypy i zapalenia oskrzeli, ze względu na to że oddziałuje przeciwgorączkowo i przeciwkaszlowo. Zaleca się również korzystanie z tego miodu w stanach niepokoju i bezsenności, gdyż upraszcza zasypianie, obniża stres i równoważy ciśnienie tętnicze tętnicze. Miód spadziowy- taki rodzaj miodu posiada większe składników odżywcze i zdrowotne od miodów nektarowych, ze względu na to że posiada dużą porcję białka, dekstryny i biopierwiastków. używa się go zwłaszcza w przypadku anemii i w zaburzeniach przemiany materii. prawidłowo radzi sobie dodatkowo w leczeniu nieżytu nosogardła. okazuje się wykorzystywany do wytwarzaniu syropów wykrztuśnych. alt3 Mają one zazwyczaj zielonkawy kolor i wykazują oddziaływanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Miód taki polecany bywa w leczeniu astmy i kamicy nerkowej. Słynie dodatkowo ze swoich właściwości przeciwnowotworowych. Miód rzepakowy- posiada olejki eteryczne, witaminy, białka i dużą porcję glukozy, stąd stosowany bywa zwłaszcza przy schorzeniach płucnych i sercowych. Słynie też ze swoich właściwości detoksacyjnych i bywa stosowany przy zaparciach, w leczeniu wątroby, nerek i przewodu moczowego. Ponadto przyspiesza gojenie się ran i chroni przed zakażeniami. Miód wrzosowy- znajduje zastosowanie w leczeniu schorzeń układu moczowego, kamicy nerkowej, prostaty, zapaleniu jelit i biegunki. Posiada właściwości aseptyczne, dlatego opłaca się po niego dotknąć w przypadku zapaleń jamy ustnej. Miód wielokwiatowy- bywa stosowany w szczególności przy różnego rodzaju alergiach i katarze siennym, dlatego polecany bywa zwłaszcza osobom uczulonym na pyłki roślin. Jak każdy miód wykorzystywany bywa on dodatkowo w leczeniu zachorowania, przewlekłych stanach zapalnych gardła i stanach podgorączkowych. Słynie on z właściwości leczniczych serca, gdyż wpływa na regulację ciśnienia mięśnia sercowego. używa się go również w przypadku takich kłopoty jak anemia i ogólne zmęczenie człowieczego ustroju. jak da się dostrzec miód ma szczególnie szerokie zastosowanie w sztuce lekarskiej. Każdy rodzaj miodu, ze względu na występujące w nim charakterystyczne artykuły ma inne zastosowanie, ale każdy znacząco wpływa na poprawę naszego organizmu. Należy mimo wszystko posiadać na uwadze, że takie efekty uzyskamy jedynie przy regularnym stosowaniu miodu. Nie należy mimo wszystko zapominać, że miód, jak każdy inny artykuł spożywczy, ma swoje przeciwwskazania do korzystania z. Nie powinny go spożywać osoby cierpiące na nadwrażliwość i nietolerancję ze strony układu pokarmowego oraz osoby cierpiące na cukrzycę.        Spekulacje dotyczące poprawności nazwy gatunkowej pszczół okazują się skutkiem sporu wiążącego się z pochodzeniem tego specyfiku. Do XVIII wieku uważano, iż miód bywa wytwarzany przez rośliny, a pszczoły jedynie go magazynują w plastrach woskowych. Teza ta stała się podstawą w usystematyzowaniu tych owadów przez Linneusza w „Systema naturae”. W dziele alt4 tym pszczoła miodna bywa nazywana jako „pszczoła znosząca miód”, czyli Apis mellifera. razem z rozwojem edukacji powyższa teza została obalona, czego skutkiem była tylko zmiana poglądów, lecz również zmiana nazwy systematycznej, która uległa modyfikacji na Apis mellifica, tzn. „pszczoła miód robiąca” [Gałuszka 1998]. Mimo iż korzystanie z nazwy pszczoły miodnej wprowadzonej do piśmiennictwa bywa niezgodne z panującymi poglądami, konieczność zapewnienia niepowtarzalności naukowych nazw bywa niezbędna, aby zapewnić ich stałość oraz powszechność. znaczy to obowiązek posługiwania się pojęciem Apis mellifera.      Uściślając powyższą definicję miodu, właściwym surowcem miodowym bywa sok komórkowy roślin, będący cieczą przewodzoną przez rurki sitowe łyka, od której składu jest zależna zarówno rodzaj nektaru jaki oraz spadzi. Sok ten może być wydzielany na dworze za pomocą nektarników (nektar) albo też stanowić pożywienie dla organizmów pasożytujących na      Drugim surowcem miodowym bywa spadź,

wytwarzana przez pluskwiaki (czerwce, mszyce oraz koliszki) z soku roślin, który to ich pożywienie.

Spadź o wiele różni się składem chemicznym od soku roślinnego, na który to skład wpływają m. in. procesy, którym podlega sok w przewodzie trawiennym pluskwiaka, warunki klimatyczne oraz okres, jaki upływa od wydalenia spadzi do jej pobrania przez pszczołę.       Z rurek sitowych rośliny, dzięki panującemu wewnątrz nich ciśnieniu osmotycznemu, sok komórkowy napływa do jamy gębowej owada. potem sok roślinny trafia do gardzieli, przełyku oraz przedniej części jelita środkowego, skąd znaczne ilości tego płynu przenikają przez ścianki tzw. komory filtracyjnej. Komora ta bywa określonym elementem układu pokarmowego pluskwiaków, pojawiającym się tylko u owadów wkłuwających się do garnków przewodzących rośliny. Z komory filtracyjnej sok trafia przez jelito cienkie oraz jelito jasne na dworze w postaci słodkich kropel spadzi. została część soku, która trafiła do przedniej części jelita środkowego, przechodzi przez jego odpowiednią część, w której zachodzi proces trawienia. Pozostałości niestrawionego pożywienia trafiają do jelita tylnego, skąd okazują się wydalane z ludzkiego ustroju pluskwiaka [Gałuszka 1998].    

 

Zobacz też 

Trenerzy w Krakowie


Dodaj komentarz


Brak komentarzy

Bądź pierwszy i zostaw komentarz !

dieta_i_fitness