Diagnostyka sportowa - przekonaj się czy warto i na czym polega

Diagnostyka sportowa - przekonaj się czy warto i na czym polega

Redakcja

2017-07-03

brak komentarzy

Układ kontroli to system receptorów czucia (proprioceptorów) leżących we wszystkich obszarach naszego ciała przekazujących do centralnego układu nerwowego wiadomości m.in.: o położeniu ciała w przestrzeni.

Tylko mała część impulsów dotyczących czucia postawy (tułowia) dochodzi do świadomości człowieka, tzn. dociera do kory mózgu. większa ich część przebiega w obwodach regulacyjnych, które nie dochodzą do świadomości. Na przykład utrzymanie zdenerwowania mięśni w granicach fizjologicznych jest głównym zadaniem receptorów w samym ścięgnie mięśniowym, które przesyłają do centralnego układu nerwowego meldunki o wielkości wykorzystanej siły przez pojedynczy mięsień, ta informacja jest interpretowana, przetwarzana i wysyłana jest odpowiedź w postaci skurczu albo rozluźnienia. Mózg mimo wszystko nie sprawdza wszystkich mięśni (mamy ich ok. 700), mózg sprawdza aktywność, konkretny ruch.

 
W taki Na czym polega diagnostyka sportowa? sposób trzeba treningu wyłączyć kontrolę postawy.

 

 

 

Ból powstający treningu doprowadza do zmiany normalnego ruchu, utykanie albo unikanie bolesnego ruchu zmienia wzorce ruchowe jedynie dla mięśni z regionu objętego urazem, ale również zaburza kontrolę ruchową całego ludzkiego ustroju, jak w odpowiedzi łańcuchowej.

 
rodzaju kompensacje będą obserwowane kiedy wizyta kontrolna motoryczna nie funkcjonuje optymalnie

 

Podobnie sprawa wygląda jeśli chodzi o niedoleczone (czasem bardzo drobne) kontuzje. Utracona prawidłowa ruchomość w stawach kończyn i kręgosłupa zwiększa wydatek energetyczny w czasie ruchu ponieważ mięśnie będą musiały zmagać się jedynie z obciążeniem zewnętrznym ale również z oporem ograniczonych stawów. Np.: zredukowanie ruchomości w stawie biodrowym pociągnie za sobą kompensację poprzez zwiększenie zakresu ruchów w sąsiednich stawach, m.in. w stawach kręgosłupa co jak zrobić diagnostykę sportową doprowadzi do jego niestabilności, wymusi m.in. zwiększoną pracę mięśni grzbietu, zwiększy zakres badań kolana a to okaże się sugerować że układy kontroli postawy dopasują do barier ruchowych koordynację mięśniową zawodnika zmniejszając jej sprawność.

 

Dochodzimy w tym momencie do pierwszego istotnego spostrzeżenia: skuteczniej poświęcić trochę więcej momentu na pełne doleczenie wszelkich kłopoty i kontuzji. Wtedy organizm zaczyna działać sprawniej i co podstawowe nie narażamy kolejnych stawów na niewłaściwe obciążanie i co za tym idzie zagrożenie kolejnych kontuzji.

Zaproponowane w dalszej częściach mini testy pozwolą na załapanie i zanalizowanie choroby o których często nawet nie wiemy że istnieją. Pozwoli nam to na właściwe ukierunkowanie treningu przygotowawczego do sezonu w celu eliminacji zaburzeń czuciowo-ruchowych.

Mobilność i stabilność tułowia jest możliwa przy doskonałej koordynacji nerwowo-mięśniowej. To z badania przed rozpoczęciem treningów pozoru 2 przeciwstawne, trzeba powiedzieć wykluczające się sformułowania, ale analizując normalny ruch wiemy że w czasie skrętu jedna strona tułowia musi się wydłużać a druga skracać pozostając cały czas w stabilności, tak aby by zawieszone na tułowiu kończyny miały możliwość optymalnej badań.

 
Test na stabilizacyjną pracę mięśni brzucha

 

Test na stabilizacyjną pracę mięśni brzucha.

zrób test:
- dociśnij kręgosłup do podłogi
- ręce załóż za głowę
- unieś kolejno ugięte nogi cały czas
utrzymując dociśnięte plecy
- obecnie spróbuj wyprostowaną jedną nogę
opuścić nie dotykając podłogi

 

 

 
Kompensacja osłabionych mięśni brzucha przez silne mięśnie grzbietu. 

 

zaburzenie koordynacji badań mięśni grzbietu i brzucha niesie ze sobą konieczność badania dla sportowców samoistnej kompensacji w napięciu mięśniowym stabilizującym ruchy tułowia, nóg i górnych.

moim zdaniem oczywiste jest że bez sprawnie działającej koordynacji nerwowo – mięśniowej nie ma sensu zwiększanie obciążeń treningowych. tak samo dotyczy treningu na nartach: patrzymy na technikę, koncentrujemy się na detalach a problem może znajdować się zupełnie w innym miejscu. Pomimo wytężonej badań zarówno trenera oraz zawodnika możemy znaleźć się w punkcie w którym nie pojawiają się postępy albo okazują się one zaskakująco małe. Wtedy następuje seria pytań czy kalendarz przygotowań do sezonu był nadto żywotny, może niesumiennie zrealizowany, zaczynamy się zastanawiać czy wina leży po stronie trenera czy zawodnika.

Podsumowując technika to optymalne wykonanie zadania ruchowego za co jest instruktor, optymalna wizyta kontrolna ruchu w czasie wykonywania ruchu to fizjoterapeuta.


Dodaj komentarz


Brak komentarzy

Bądź pierwszy i zostaw komentarz !

dieta_i_fitness