Jaka jest rola fizjoprofilaktyki w sporcie? To Cię zaskoczy!

Jaka jest rola fizjoprofilaktyki w sporcie? To Cię zaskoczy!

Redakcja

2017-11-13

brak komentarzy

  Odnowa biologiczna używa odpowiednie metody oraz środki dla danej zespoły zawodników, znaczenie  fizjoprofilaktyki  w  sporci
w precyzyjnie dobranym przedziale chwili, wpływa na powrót sił psychofizycznych, znosi nieprzychylne rezultaty zmęczenia oraz przygotowuje organizm do dodatkowo wyższego, kolejnego wysiłku. okazuje się to sposób przywracania utraconych funkcji u ludzi aktywnych, w celu szybszego odzyskania formy. Po zaprzestaniu wysiłku, a czasem dodatkowo podczas jego trwania (gdy następuje zmniejszenie intensywności) rozpoczynają się procesy wypoczynkowe. Zastosowanie właściwych sposobów oraz metod może te procesy wzmocnić oraz przyspieszyć. Nieodpowiednie oddziaływanie może za to pogłębić niekorzystne modyfikacje. Cele oraz zadania odnowy biologicznej: aktywizacja oraz optymalizacja procesów wypoczynkowych; profilaktyka oraz zmniejszenie skutków powolnych przeciążeń; hartowanie ludzkiego ustroju; doleczanie po obrażeniach. Podstawowymi metodami wykorzystywanymi w odnowie są: środki biochemiczne; kuracja dietetyczna; metody fizykoterapeutyczne; metody emocjonalne, środki specjalne; sen; rozciąganie. Hydroterapia obejmuje metody używające do celów leczniczych właściwości natury cielesnej zwykłej wody mineralnej w różnych postaciach: ciekłej, stałej oraz gazowej. Podstawę leczniczego oddziaływania to jej oddziaływanie termiczne oraz hydrostatyczne. Wodolecznictwo bywa uważane za najbardziej właściwą formę kuracji ciepłem oraz zimnem. Zabiegi: hydromasaż, wymasowanie wirowy, natrysk biczowy, prysznice w wodzie sztucznie mineralizowanej lub gazowanej, aquawibron, prysznice parowe, sauna. Mechanoterapia zajmuje się leczeniem za pomocą ćwiczeń fizycznych rehabilitacyjnych (kinezyterapia), masaży oraz stosowania specjalnych aparatów do masażu oraz zabiegów rehabilitacyjnych. Zabiegi: wymasowanie, wymasowanie sportowy, trening wibracyjny. W elektrolecznictwie lub elektroterapii wykorzystuje się do celów leczniczych prąd stały oraz prądy impulsowe niewielkiej oraz średniej częstotliwości. Zabiegi: elektrostymulacja, prądy, terapia falami uderzeniowymi. Światłolecznictwo wykorzystuje promieniowanie podczerwone, widzialne oraz nadfioletowe. Stąd do światłolecznictwa zalicza się również wykorzystanie do celów leczniczych promieniowania słonecznego, czyli helioterapię. Zabiegi: bioptron, sollux. Zastosowanie laseroterapii wykorzystywane bywa w kuracji zespołów bólowych Jaka jest rola fizjoprofilaktyki w sporcie? komórek ciała okołostawowych oraz ma celu zmniejszenie bólów: mięśni, ścięgien, rozcięgien, wiązadeł, torebki stawowej. Ponadto może odgrywać znaczącą rolę w profilaktyce oraz zmniejszaniu wtórnych zmian przeciążeniowych, też spowalniać rozwój zmian zwyrodnieniowych. Zabiegi: laser.  Magnetoterapia - metoda kuracji pulsującym polem

magnetycznym niskiej częstotliwości. U

możliwia głębokie, a nie wyłącznie powierzchniowe oddziaływanie na organizm. Zabiegi: diatermia, magnetronik, pole magnetyczne biorezonansowe salut.  Zabiegi krioterapeutyczne przeprowadzane są w dwojaki sposób – miejscowo (m.in.: kriożele, wymasowanie kostką lodu) oraz ogólnie. głównym celem zabiegów miejscowych bywa obniżenie ciepłoty skóry oraz komórek ciała dalej położonych, a w zabiegach ogólnych oziębienie całego ustroju ze wszystkimi tego faktu następstwami fizjologicznymi. Zabiegi: kriokomora, kąpiel lodowa.  Ultradźwięki - drgania mechaniczne o częstotliwości przekraczającej granicę słyszalności ucha ludzkiego. Zabiegi: ultradźwięki. Cele oraz zadania odnowy biologicznej Aktywizacja oraz optymalizacja procesów wypoczynkowych - przyspieszenie naturalnych, wewnątrzustrojowych procesów, prowadzących do wyrównania zaburzeń wyprodukowanych podczas wysiłku fizycznego (masaże, nawadnianie, odpowiednia kuracja dietetyczna, regulacja zależności odpoczynek-trening); Profilaktyka fizjoprofilaktyka  w  sporcieoraz zmniejszenie skutków powolnych przeciążeń, które powstają w narządzie aktywności w wyniku mikrourazów (zabiegi fizykalne); Hartowanie ludzkiego ustroju na modyfikacje warunków środowiskowych poprzez aktywizację systemów obronnych oraz adaptacyjnych; Doleczanie po obrażeniach doznanych podczas uprawiania sportu (ćwiczenia). Podstawowymi metodami wykorzystywanymi w odnowie są: Środki biochemiczne (środki energetyczne oraz budulcowe, substancje katalizujące oraz regulujące przemiany, stymulatory fizjologiczne). zalicza się do nich m.in.: wit. - B, E, C, A; sole mineralne posiadające magnez, żelazo, cynk, wapń, potas, jod oraz sód; białka. kuracja dietetyczna oraz nawadnianie Metody fizykoterapeutyczne (wymasowanie, sauna, prysznice solankowe, metody rozgrzewające, jonoforeza). Metody emocjonalne (trening psychoregulujący, trening autogenny, ćwiczenia rozluźniające; atrakcyjność programu ćwiczeń). Istotnym czynnikiem mającym wpływ na odnowę są sytuacje stresowe. Trening sportowy wpływa kojąco, mimo wszystko już start alt2 w mistrzostwach może posiadać odwrotny skutek. Nauka panowania nad emocjami, odprężenia - joga, ma za zadanie zbudowanie odporności psychofizycznej. Środki specjalne (trening wysokogórski, niedotlenienie, elektrostymulacja, wymasowanie baryczyny, wymasowanie magnetyczny). Sen. rekomendowany pora na wypoczynek u zawodników powinien wynosić zero 10 godzin dziennie, z czego na drzemki należy przeznaczyć maksymalnie 1 godzinę (aby nie zaburzyć snu właściwego), najrozsądniej w partiach 20-sto/30-sto minutowych. Rozciąganie Wzrost sprawności fizycznej, sprawności, wytrzymałości, wydajności, mocy oraz szereg odrębnych oczekiwanych rezultatów przeprowadzanego ćwiczenia biegowego okaże się miało szansę się zadziać, jeżeli poświęcimy organizmowi odpowiednio dużo uwagi oraz włożymy w niego systematyczną oraz porządną pracę. Warunkiem sukcesu okazuje się mimo wszystko jednoczesny odpoczynek, w którym następuje pełne odbudowanie siły, powrót do stanu równowagi, naprawa mikrouszkodzeń czy odnowa układów, jakie szczególnie intensywnie pracują podczas aktywności fizycznej. warto zwrócić uwagę

na odnowę biologiczną organizmu, która aplikując odpowiednie metody oraz środki dla danej grupy zawodników,

w precyzyjnie dobranym przedziale chwili, wpływa na powrót sił psychofizycznych, znosi niekorzystne rezultaty zmęczenia oraz przygotowuje organizm do jeszcze wyższego, kolejnego wysiłku. bywa to sposób przywracania utraconych funkcji u ludzi aktywnych, w celu szybszego odzyskania sprawności fizycznej. Tak rodzi się progres. Jak zaznacza Dr Zbigniew Szyguła - specjalista medycyny sportowej AWF w Krakowie: “Po zaprzestaniu wysiłku, a czasem jeszcze podczas jego trwania (gdy następuje zmniejszenie intensywności) rozpoczynają się procesy wypoczynkowe. Zastosowanie właściwych preparatów oraz metod może te procesy wzmocnić oraz przyspieszyć. Nieodpowiednie oddziaływanie może za to pogłębić niekorzystne modyfikacje. Jeżeli zawodnik nie ma nadto dużo chwili na wypoczynek, może u niego dochodzić do sumowania się pozostałości po osłabieniu oraz wtenczas rozwija się zmęczenie przewlekłe – zmęczenie oraz przetrenowanie. Przetrenowanie okazuje się nieplanowanym pogorszeniem lub stagnacją wydolności sportowca oraz alt3 jego osiągnięć sportowych. Dodatkowo pojawiają się: uczucie ciężkiego zmęczenia, niechęć do tekstów klinicznych oraz ćwiczenia, zaburzenia głodu, snu oraz nastroju, obniżenie odporności immunologicznej, zaburzenia adaptacji wysiłkowej układu krążenia, tachykardia lub barykardia spoczynkowa oraz inne. Jeżeli zajdzie zespół przetrenowania, konieczny okazuje się dłuższy odpoczynek oraz znaczne zmniejszenie obciążenia treningowego. Powrót organizmu do równowagi oraz odzyskanie poprzedniej sprawności fizycznej sportowej   Choroba zwyrodnieniowa stawów ujawnia się już w 2 oraz 3 dekadzie życia a w wieku powyżej 60 lat występuje u mniej więcej 60% ludzi, będąc najczęstszą czynnikiem sprawczym bólu stawów. Na rozwój zwyrodnienia istotny wpływ mają liczne czynniki predysponujące: § późny wiek § czynniki etniczne § czynniki wrodzone § nieprawidłowa biomechanika stawu § nadwaga § wykonywany zawód § aktywność fizyczna § duża masa kostna § zakres hormonów   Zwyrodnienie stawów dotyczy jednakowo niejednokrotnie mężczyzn oraz niewiast, chociaż mężczyźni częściej chorują przed 45 rokiem życia, a kobiety później.   Etiologia   takiej nie wyjaśniono jednoznacznie przyczyny przypadłości. Choroba zwyrodnieniowa stawów bywa skutkiem wpływu mnóstwo czynników działających zarówno na sam staw jak również na cały organizm.   Jeśli czynnik etiologiczny bywa nieuchwytny mamy do czynienia z pierwotną albo samoistną chorobą zwyrodnieniową (arthrosis deformans idiopathica s. primaria). W etiologii owej postaci widoczną funkcję mogą odgrywać nieprawidłowości krążenia miejscowego w obrębie stawów doprowadzające do zmian w zawartości płynu stawowego, który odżywia chrząstkę. Na chorobę może posiadać także wpływ nadmierne obciążenia stawów w trakcie uprawiania sportu wyczynowego oraz ciężkiej tekstów klinicznych fizycznej.   Liczniejszą grupę zwyrodnienia stawów jest wtórna choroba zwyrodnieniowa (arthrosis deformans secundaria) rozwijająca się pod oddziaływaniem określonych czynników przyczynowych do których przynależą: 0. czynniki wrodzone albo dziedziczne, np. wrodzona dysplazja biodra, hemofilia, alt4 hemochromatoza, alkaptonuria. 1. czynniki nabyte: • miejscowe, np. kontuzje (powtarzające się skręcenia stawu, jednorazowy większy uraz albo wielokrotne

małe kontuzje, złamania z nieprawidłowym zrostem), etap zapalny stawu septyczne albo gruźlicze, martwica aseptyczna, •

układowe, np. choroby metaboliczne takie jak dna moczanowa, reumatoidalne etap zapalny stawów, długotrwała kortykoterapia, zaburzeń neurologicznych (mózgowe porażenie dziecięce) modyfikacje zwyrodnieniowe rozpoczynają się w chrząstce stawowej oraz zmianom tym nie towarzyszą problemu bólowe, co wynika z braku unerwienia czuciowego chrząstki stawowej. problemy bólowe oraz zmniejszenie ruchomości stawu są wynikiem przeciążenia więzadeł, torebki stawowej albo mięśn, procesów zwyrodnieniowych oraz towarzyszącemu im procesowi zapalnemu błony maziowej z wysiękiem do jamy stawu.   symptomy   Początek choroby bywa dyskretny a pierwszymi symptomami będą osłabienie kończyny niższej oraz uczucie zmęczenia. Najwcześniejszym objawem choroby bywa ból biodra, początkowo zaostrzające się podczas aktywności albo przy obciążaniu stawu, a ustępują albo zmniejszają się po odpoczynku. W miarę postępu choroby ból staje się stały zarówno w ciągu dnia jak również nocy, zmuszający chorego do przyjmowania leków przeciwbólowych. maleje ruchomość stawów oraz pojawiają się przykurcze zgięciowe, stawy stają się obolałe przy dotyku, a w czasie aktywności zauważalne bywa trzeszczenie albo tarcie. U niektórych pacjentów choroba przejawia się bólem kolana, co wynika z podrażnienia zakończeń nerwu zasłonowego zawartych w torebce stawu biodrowego. W przebiegu zwyrodnienia dochodzi do powiększanie się oraz deformacja obrysów stawów co bywa wywołane rozrostem chrząstki, kości, więzadeł, ścięgien oraz torebek oraz chronicznym syndromem zapalnym błony maziowej. zmniejszenie ruchów biodra dotyczy przede wszystkim odwiedzenia oraz rotacji wewnętrznej. Oszczędzanie chorej kończyny doprowadza do zaników mięśniowych w obrębie uda oraz pośladka. W przebiegu zwyrodnienia stawu biodrowego może występować skrócenie kończyny oraz utykanie podczas chodzenia.


Dodaj komentarz


Brak komentarzy

Bądź pierwszy i zostaw komentarz !

dieta_i_fitness